SÖKÜLEN AĞAÇLAR, KATLEDİLEN TÜRKÇELER VE DEĞİŞ(E)MEYEN ZİHNİYETLER

Artık Karaman’da basın, yayın kurumlarının da şirazeden çıktığına dair en ufak bir şüphem kalmadı. Az biraz sermayesi olan veyahutta üç beş site tasarımı bilgisi olan bazı zevatlar, kurdukları ve kuruldukları köşelerinde, bulabildikleri en yakın klavye veya bilumum kalemlere sarılarak, dönemin belediye başkanına bilemediniz üst düzey bir yöneticiye verip veriştirirler. Çoğu hayalperest bir zihniyetin ürünü bu eleştirilerde, kendilerini Karaman’ın Malkoçoğlusu aday adaylığına layık görürler. Ama fiiliyatları da bir ego tatmininden öteye gidemez…

Bunun en tatlı(!) örneğine yine bu şehrin caddelerinde rastlayabilme şansına sahip oldum. Küçük bir kız kardeşimiz vesilesiyle elimize geçen gazeteyi inceledikçe mest olma seviyelerini birer birer aştık.

Gazetenin sahibi, kendini Karaman’ın mesihi(!) gibi gördüğüne emin olduğum bu zat-ı muhterem, bazı mahallelerde ağaç sökümü olarak gördüğü bir hadiseyi, İç Anadolu Bölgesi’nin o muhteşem telaffuzu ile birlikte öylesine hoş bir şekilde manşete taşımış ki, kendimi ister istemez haberin devamını okur bir vaziyette buldum.

İşte size olağanüstü bir habercilik hassasiyetiyle aktarılmış haberden bazı inciler;

“Napıyon sen başkan? Ne diyi milletin parasını çar ve de çur ediyon? Nöğürüyon?” (Bunu ben ekledim, zaten aşağı yukarı aynı yere varıyor).

Biz demek ki yedi yüz otuz bir senedir haybeye mücadele etmişiz… Zavallı Mehmet Bey… Hadi kendinize saygınız yok diyelim, davanıza da mı saygınız kalmadı?

Ya da şöyle diyelim:”Bir bu mu mühim mevzu Karaman’da ?”

Bu ağaçlar söküldü diye mi vekil sayımız ikiye düştü?

Yoksa bu ağaçlar yüzünden mi heba oldu trilyonluk tanıtım? (!)

Zaten belediyenin ve diğer kurumların Karaman’ın istikbali hakkında bariz hatalar yaptığı şu dönemde, körüğü ele alıp koşmanın ne manası var?

Peki değerlerimizin bir bir elimizden gittiğinin farkında mısınız?

Trilyonluk tanıtımlar yatırım olarak dönmüyor…

Ondokuz senedir Konya/Karaman kenesi yakamızı bırakmıyor…

Kaç kere Türkçe Olimpiyatları düzenlendi, Karaman’ın esamisi okunmuyor…

Gençlerimiz en yakın zamanda kaçıp kurtulmanın yoluna bakıyor, beyin göçüğünün ne demek olduğunu bilir misiniz bir kentte?

Kaçmaya niyetli(maalesef) bu kardeşlerimize “Deniz var herhalde” diyerek, yirmi beşinci tercihinde gelen üniversitelilerde eşlik ediyor ama tabii ne önemi var bunun ağaçların yanında?

Daha Karamanoğlu Mehmet Bey’in mezarı bulunamıyor, Hz.Yunus Emre’nin doğum tarihi belirlenemiyor, Eskişehir sahiplenmiş mübareği, bize ne değil mi?

Derbe toprağın altında gün yüzüne çıkmayı, binbir kilise ise kendisini yıkılmaktan kurtaracak birilerini bekliyor, seslerini duyuyor muyuz?

Şehirlerin kendine tarihi eser arayıp, turistleri etkilemeye çalıştıkları yirmi birinci yüzyıl Türkiyesi’nde, Kaleye yapılan vefasızlığı görüyor muyuz yoksa bakıp geçiyor muyuz?

İç Anadolu’nun emsaline nadir rastlanan evlerinden Tartan Evi’ni acaba Karaman’da bile kaç kişi duymuştur? (Daha Aktekke’yi bilmeyenler var hatırlatırım).

Artık kimse “Türkiye’nin en güvenilir şehirlerindeniz” safsatalarına da inanmasın, inanırsanız belki bir gün, kör bir kurşunla bedelini ödeyebilirsiniz…

Önceleri komşu illerden bile işçi getirtilirken, şimdi ne oldu da işsizlik patlak verdi? Neden boşanmalar arttı? Neden psikiyatri bölümüne artık bir doktor yetmiyor? Ama doğru ya, Karaman’da her şey tıkırındadır,”Gülen Gözler” filmi Karaman’a itafen çekilmiştir sanki…

Elalem kayısısını, kirazını, kabağını dahi yurtdışına çatır çatır ihraç ederken biz bırakın elmamızı tanıtmayı, pahalı yemek durumunda bile bırakılmadık mı?

Yılların birikimiyle günümüze kadar gelen ve şimdi de işin içinden çıkamadığımız çarpık kentleşme ve rezalet şehir girişlerine ne diyeceksiniz peki?

Peki bu saydığım incir çekirdeklerini(!) hesaba alan var mı?

Aman boşverin, biz zaten Anadolu kaplanıyız, yükselen bir değeriz, geleceğe hazırlanıyoruz. Trilyonlar şelale misali akıyor şehrime. Tabiatıyla böyle basit, sıradan konulara kafa yormaya lüzum yok. Biz şunu desek yeter de artar bile;

“Nöğürün le başgan, ağaçları ne kesen de? “

Tövbe tövbe…

Hasan TOPBAŞ

hasan_t@hotmail.com